ใจหายใจคว่ำ!!

รายการออกอากาศตอนห้าโมงสิบนาที
ตอนนี้เทปรายการยังไม่ไปถึงช่องเก้าเลยยยยยยยย

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เดี่ยวจะมาอัพเดทอีกทีนะ
ว่าตกลงมันเป็นยังไงงงงงงงงงงงง

ตื่นเต้นจริงๆเล้ย ชีวิต
ขอบคุณพระเจ้า!!!!

Obey!!

เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่เชื่อฟัง -_-"
แต่ด้วยความรั้น ที่ฝังอยู่ในชีวิตเก่าก่อน
ทำให้เราดื้อโดยไม่รู้ตัว

หลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้เหนื่อยอ่อนจนเกือบจะท้อ
บางทีก็ไม่รู้จะทำอะไรยังไง
บางทีก็ไม่รู้ว่าก้าวเข้าไปได้แค่ไหน
ไม่รู้ตัวว่าเริ่มล้ำเส้นซะแล้ว
เกินขอบข่ายการเชื่อฟัง

การทำงานที่เกี่ยวข้องกับคนมากมายเป็นเรื่องยาก
ยิ่งเกี่ยวกับเงินทอง
เกี่ยวกับสื่อ
เกี่ยวกับผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมือง

ยากจัง

แต่ว่าอย่าเพิ่งท้อใจ...
...ยังไงก็คงต้องทำต่อ
เพราะพระเจ้าให้มา...
...ทำงานกับพระเจ้า
ทำงานกับพี่น้อง...
...จะทิ้งไปได้ยังไง

สิ่งที่ต้องเปลี่ยนประจำวันนี้ คือ ...
++ เชื่อฟัง
++ ละเอียดและใส่ใจ
++ เลิกแซวชาวบ้านได้แล้ว (มันตกลงไปในใจคนนะ ทำชาวบ้านเขาเสียบุคลิกหมด)
++ เข้มแข็ง ไม่ท้อใจ ไม่ท้อใจ และไม่ท้อใจ

เฮ้อออออออออออออออออออออ
มันกำลังจะดีขึ้น
และมันต้องดีขึ้นแน่ๆ

เพราะบริษัทเรามี Art Di แล้ววววววว
เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขอบคุณพระเจ้า
(ไอ้พวกนี้ เป็นอะไร ต้องพิมพ์หางยาวๆ)

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หมอกหรือควัน??

เออนะ
ทำไมอัพบล๊อกเมื่อกี๊ ถึงตั้งชื่อหมอกหรือควัน

พอดีฟังเพลงน่ะ เพราะดี
ชอบๆ
ชีวิตก็เป็นแบบนี้ล่ะ
เดี๋ยวเจอหมอก เดี๋ยวเจอควัน
แต่ว่าเราคงไม่หลงทางได้ง่ายเท่าไหร่

มันชัด >_<

หมอกหรือควัน

เมื่อวานไม่ได้กลับบ้าน
นอนตี 3 ติดกันมาเป็นอาทิตย์

วันนี้รายการออกอากาศเป็นเทปแรก
ถึงชื่อ producer เจ้าของรายการจะไม่ใช่ชื่อของเรา
แต่ก็ภูมิใจมากกกก
และลุ้นสุดใจในทุกขั้นตอน
เพราะอดหลับอดนอนปั้นมากับมือ

เห็นเราทำงานหนักแบบนี้
มีบางคนมองว่า ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าซะจริง
วันนี้แม่ก็เตือนว่า "เดี๋ยวก็ตายก่อนหรอก"
เนื่องจากการตายได้กำไร เราเลยไม่กลัวตาย -_-"
เพียงแต่แอบรู้สึกดีที่แม่เป็นห่วง
แม่ดูรายการของเราด้วย!!

ดีใจแล้วก็ดีใจ
ไม่รู้จะพูดยังไงว่าดีใจ
เป้าหมายของ Gsus7 TV ที่เราเคยตั้งไว้
1.เข้าเนชั่น
2.มีสถานีทาง Internet
3.ต่อด้วยการนำรายการเข้า free TV

แล้วอยู่ดีๆ ก็ไปอยู่ในช่อง 9 จนได้
ในระยะเวลาการทำงานทั้งสิ้น 5 เดือน

พระเจ้าเป็นพระเจ้าแห่งการอัศจรรย์
และพระเจ้าทำให้เราภูมิใจได้เสมอที่เป็นลูกของพระองค์
ได้ทำสิ่งต่างๆ สารพัด (ขอย้ำว่าสารพัด) เพื่อรับใช้พระองค์

Thanks God my Lord!!
...Love You...

วาระ, ฤดูกาล และแผนการพระเจ้า

เวลาฟังเสียงกีตาร์ acoustic เพราะๆ
มักจะเห็นภาพตัวเองนั่งสบายๆ อยู่ในสวนสีเขียวๆ
แล้วก็มองเห็นสีฟ้าๆ ของท้องฟ้า

มีความสุข...

เมื่อวานนี้ไปแคร์
อาจจะเป็นเพราะเสียงกีตาร์บวกกับเสียงพระเจ้า
ทำให้เรามองเห็นภาพของกิ่งไม้ สีเขียวสดใส ที่กำลังผลิใบ และค่อยๆ ผลิดอกตามออกมา

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มีระยะเวลาและวาระของมัน
วาระของการเกิด วาระของการทำลาย
วาระที่สั่นคลอน และวาระที่มั่นคง

และต้นไม้ที่ถูกปลูกขึ้น ก็ต้องมีวาระที่ผลิใบ เกิดดอกออกผล บางต้นก็อยู่ยาวนาน แต่บางต้นก็มีวาระที่ต้องตายไป
แต่ต้นไม้ที่พระเจ้าเป็นผู้ปลูก
จะไม่มีวาระที่ตายไป

การทำงานที่เริ่มต้นด้วยพระเจ้า
ก็จะผลิใบ และมั่นคงอยู่ยาวนาน

ปัญหาและอุปสรรคที่เข้ามา
มีเพื่อให้แก้ไขและก้าวข้ามผ่าน
การอดทนและรอคอยเป็นสิ่งสำคัญ

วันนี้ไปคุยกับสมาคม TACGA เพื่อพูดคุยปัญหาและทำข้อตกลงบางอย่าง
คณะกรรมการบอกว่าชอบผลงานของเรา
แนวโน้มทางการตลาดก็ดูเหมือนว่าจะไปได้ดีขึ้น
และการทำงานต่างๆ ก็จะถูกมอบให้ producer ตัวจริงของเขาซะที
เพื่อที่หมี่จะได้ไปทำในสิ่งที่ต้องทำ

มีความสุข...

ต่อจากนั้นไปคุยกับเนชั่น เพื่อเสนอรายการ Camera cafe
เขาชอบ content รายการเรา
เขาพูดถึงลักษณะรายการซึ่งมันตรงกับกลุ่มเป้าหมาย ตรงกับสไตล์ของช่อง
(หมี่ทำ research มากับมือ)
และเขาต้องการเรียกคุยเพื่อดูทีมของเราว่าจะทำได้จริงไหม

คำตอบคือ
เราได้เวลาที่เราต้องการ
และเริ่มทำรายการได้ทันที

ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน
ยังนั่งร้องไห้ไม่ยอมหยุด

เมื่อเรายอมเปลี่ยนใจ
พระเจ้าก็เปลี่ยนสถานการณ์

ขอบคุณพระเจ้า...
ภูมิใจจริงๆเล้ยยยยยยยยยยยยย

ความสุขภายในใจ...

ความสุขภายในใจ
ล้นอยู่เต็มภายใน
เร้าดวงใจ จิตวิญญาณให้เกิดความยินดี

พระประทานความสุข
ยามทุกข์ทรงเป็นเพื่อน
ทรงชูใจด้วยความเมตตา อย่างอัศจรรย์...

เช้าวันนี้ ร้องเพลงนี้ด้วยน้ำตา
น้ำตาอีกแล้ว
การร้องไห้อาจอ้อยอิ่งอยู่สักคืนหนึ่ง
แต่การร้องไห้ครั้งนี้ยาวนานมาถึงเช้าวันใหม่เลยล่ะ

เหมือนเป็นการปลดปล่อย
เมื่อได้รู้จักความบกพร่องอย่างถึงที่สุดของตัวเอง
คำถามที่เราถามพระเจ้าเสมอมา
คือเราบกพร่องตรงไหนบ้าง

อยากฉลาดมากกว่านี้
อยากคิดมากกว่านี้
อยากเก่งมากกว่านี้
อยากเชื่อฟังมากกว่านี้
อยากหยิ่งน้อยกว่านี้
อยากดื้อรั้นน้อยกว่านี้
อยากเปลี่ยนแปลงเพื่อที่จะเป็นพระพรได้มากกว่านี้
ไม่อยากให้พระเจ้าส่ายหน้าเมื่อเห็นเราทำหลายสิ่งอย่างโง่เขลา

ขอบคุณพระเจ้าค่ะ
เจ็บปวดและร้องไห้ได้ขนาดนี้
เป็นอีกความรู้สึกที่น่าจดจำจริงๆเล้ยย

นานแค่ไหนแล้วนะ
ที่ไม่ได้ร้องไห้คร่ำครวญกับพระเจ้า
ไม่ได้นอนอยู่แทบพระบาทพระองค์มานานแค่ไหนแล้วนะ


กำลังจะกลับไปนะคะพระเจ้า
ยิ่งรักพระเจ้า
ยิ่งเป็นคนอ่อนโยน

ถ้าอ่อนโยนได้มากกว่านี้ก็คงดีนะ
เอาเถอะ
แค่นี้ชีวิตก็มีความสุขขนาดไหนแล้ว

Tears

ครั้งแรก แต่อาจจะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
ที่เสียน้ำตาให้กับการทำงานที่ Gsus7

สมองที่มึนๆ ตื้อๆ
คงกำลังจะคลี่คลายและปลอดโปร่งขึ้น

ความเศร้าในใจ น่าจะกลายเป็นความชื่นชมยินดีได้ในไม่ช้า
(ใช้ศัพท์ได้ 'พระคัมภีร์' มากๆ)

ความบกพร่องอย่างหนึ่งของมนุษย์
ที่ทำให้เราเสียน้ำตาได้ง่ายเหลือเกิน
ก็คือการคิดอยู่ตลอดเวลาว่า...
เราไม่มีสิ่งดีใดๆ
และเราเป็นอุปสรรคของคนอื่น
T_T

มันเศร้าเกินไปแล้วค่ะพระเจ้า
และหนูก็กำลังพยายามฉุดตัวเองขึ้นมาจากความรู้สึกแบบนั้นอยู่

ไม่ใช่เวลาเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยย

ไอ้เจ้ามารชั่ว
อย่ามากวนใจซะให้ยาก

ถ้าไม่ลุกขึ้น
ก็คงล้ม จมกองน้ำตาอยู่ตรงนี้
และคงอื่นๆ ก็คงสะดุดตัวเราได้ง่ายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

ไม่ได้แล้วล่ะ
คงต้องลุก